| Dómstóll Skáksambands
Íslands
2. júlí 2002
Mál nr. 1/2002
Jónas Jónasson
gegn
Valgarði Ingibergssyni
Mál þetta dæma aðalmennirnir
Helgi Áss Grétarsson, Gunnar Björnsson
og varamaðurinn Þráinn Guðmundsson
sem tók sæti Ríkharðs Sveinssonar.
Með kæru dagsettri 16. október 2001
krafðist sóknaraðili að úrslit
í skák hans og varnaraðila í
Haustmóti Taflfélags Reykjavíkur
2001 yrðu breytt úr jafntefli í
vinning fyrir sig.
Í skák aðila málsins kom
upp hróksendatafl þar sem sóknaraðili
hafði kóng, hrók og peð gegn
kóngi og hróki andstæðingsins.
Varnaraðili var naumari á tíma en
sóknaraðili og krafðist í tvígang
jafnteflis en kröfum hans var í báðum
tilvikum hafnað. Að lokum féll hann
á tíma í stöðu sem var
fræðilegt jafntefli en vinningur var skráður
á sóknaraðila. Tveim dögum
síðar breyttu skákstjórar
mótsins úrslitunum í jafntefli.
Skákstjórar og málsaðilar
féllust síðar á að skákin
skyldi endurtekin. Varnaraðili féll frá
þeirri tilhögun á síðustu
stundu og ákváðu skákstjórarnir
að jafnteflið skyldi standa. Krafa sóknaraðila
er að endanlegur dómur skákstjóra
verði hnekkt og honum dæmdur sigur í
skákinni.
Á þeim tíma sem málsatvik
áttu sér stað höfðu engar
reglur verið settar um valdsvið dómstóls
S.Í., en slíkt braut í bága
við 3. mgr. 13. gr. laga S.Í. Engar reglur
voru til um kærufresti né heldur hvort
hann gæti tekið afstöðu til ákvarðana
skákstjóra í einstökum skákum
eftir að skákmóti væri lokið.
Eðli málsins samkvæmt er brýnt
að ef snúa eigi við úrskurði
skákstjóra þá skuli það
gert við fyrsta tækifæri og á
meðan skákmóti stendur. Að sjálfsögðu
er hægt að kæra úrskurð
skákstjóra í síðustu
umferð en þá ber að taka afstöðu
til kærunnar innan sólarhrings frá
því að kæra barst, sbr. nú
1.mgr. 4.gr. reglugerðar fyrir dómstól
S.Í. Fyrirkomulag þar sem marga daga,
vikur eða jafnvel mánuði tekur að
dæma í málum er varða ákvarðanir
skákstjóra í einstökum skákum
myndi leiða til öngþveitis þar
sem þá gæti dómstóll
breytt úrslitum móta löngu eftir
að þeim lýkur. Í þessu
tilviki eru nú liðnir 8 mánuðir
frá því að kæra barst
dómstólnum og jafnlangur tími
síðan umræddu móti lauk. Sökum
þessa verður að telja að dómstóllinn
sé þess ekki bær að taka efnislega
afstöðu til málsins. Málinu
er vísað frá.
Kærandi er beðinn velvirðingar á
þeim drætti sem varð á uppsögu
málsins. Ekki verður séð af
gögnum málsins að við hann sé
að sakast að málið hafi ekki verið
tekið fyrir fyrr.
Dómsniðurstaða:
Málinu er vísað frá.
|