26. febrúar 2003

Mál nr. 2/2003
Taflfélag Garðabæjar

gegn

Skákfélaginu Hróknum

I.

Mál þetta dæma aðalmaðurinn Ríkharður Sveinsson og varamennirnir Ólafur H. Ólafsson og Björgvin Jónsson.

Með kæru varnaraðila, dags. 20. febrúar s.l. er kærður úrskurður Ólafs Ásgrímssonar skákstjóra Íslandsmóts skákfélaga þann sama dag, en úrskurðurinn er svohljóðandi; ,,Ég tel að Skákfélagið Hrókurinn hafi með uppstillingu á liðum sínum, brotið gegn ákvæðum 5. gr. Reglugerðar um Íslandsmót skákfélaga.

Með tilliti til þeirrar hefðar og framkvæmdar sem verið hefur á þessari keppni í áranna rás tel ég hæfileg viðurlög vera áminningu, með tilvísun til 13. gr. laga Skáksambands Íslands.”

Í samræmi við reglur 5. gr. reglugerðar fyrir Dómstól Skáksambands Íslands, var sóknaraðila gefinn kostur á að koma að sjónarmiðum sínum gagnvart kæru varnaraðila, sem og skákstjóra gefinn frestur til að rökstyðja skriflega úrskurð sinn. Sjónarmið sóknaraðila gagnvart kærunni bárust dómnum í bréfi, dags. 23. febrúar 2003, en frekari skriflegur rökstuðningur barst ekki frá skákstjóra mótsins.

II.

Í kæru til Dómstóls S.Í., dagsettri 27. janúar s.l., áfrýjaði sóknaraðili (Taflfélag Garðabæjar) úrskurði skákstjóra Íslandsmóts skákfélaga þann sama dag um frávísun á kæru sóknaraðila frá 18. október 2002, á hendur varnaraðila Skákfélaginu Hróknum. Með úrskurði Dómstóls S.Í hinn 20. febrúar s.l. var frávísunarúrskurður skákstjóra felldur úr gildi og lagt fyrir hann að taka kæru sóknaraðila að nýju til úrskurðar, þar sem tekin væri efnisleg afstaða til hennar. Þann 20. febrúar 2003 úrskurðaði skákstjóri að nýju sbr. ofangreint.

Kæra sóknaraðila varðar efnislega að varnaraðili hafi í 2. umferð Íslandsmóts Skákfélaga 2002-2003 látið Ingvar Þór Jóhannesson, er skráður var 3. borðs maður í b-sveit varnaraðila, tefla á 8. borði í a- sveit félagsins og um leið fært hann upp fyrir bæði 1. og 2. borðs mann í b- sveitinni, sem í sömu umferð telfdu fyrir b- sveit varnaraðila.

Þá hafi stórmeistari teflt á 1. borði í b-sveit varnaraðila og alþjóðlegur meistari á 2. borði á meðan titillausir skákmenn eða FIDE-meistarar hafi teflt á 6.-8. borði í a-sveit varnaraðila.

Telur sóknaraðili þetta hvort tveggja brjóta gegn 5. gr. reglugerðar um Íslandsmót skákfélaga.

III.

Í hinum kærða úrskurði er kveðið á um viðurlög á hendur varnaraðila. Þegar af þeirri ástæðu, að í kæru sóknaraðila frá 18. október 2002, er ekki krafist viðurlaga á hendur varnaraðila, þykja þau ekki koma til álita, sbr. c- lið 3. mgr. 3. gr. reglugerðar fyrir Dómstól Skáksambands Íslands.

IV.

Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði úr gildi felldur og lagt fyrir skákstjóra Íslandsmóts skákfélaga 2002-2003 að taka málið fyrir að nýju og kveða upp nýjan úrskurð, þar sem úrskurður skákstjóra sé ekki í lögmæltu formi, en ekki sé þar gerð grein fyrir málsatvikum, kröfum, og úrskurðurinn án rökstuðnings. Ekki er nánar kveðið á um í 18. gr. Skáklaga fyrir Skáksamband Íslands, form úrlausna skákstjóra gagnvart kærum um vafaatriði, en að þær skuli vera í formi úrskurðar. Engar reglur eru þar varðandi hvernig slíkir úrskurðir skuli framsettir. Þykir því ekki unnt að fallast á þá kröfu varnaraðila að vísa málinu að nýju til úrskurðar skákstjóra Íslandsmóts skákfélaga, þó vissulega væri æskilegt að slíkir úrskurðir séu rökstuddir, en hinn kærði úrskurður er svo að segja án rökstuðnings.

V.

Sóknaraðili teflir fram liði í 2. og 4. deild Íslandsmóts skákfélaga 2002-2003. Hér er litið svo á, að sóknaraðili sé að kæra uppstillingu á b- liði varnaraðila í 2. deild, sem keppir í sömu deild og sóknaraðili og því hafnað að aðildarskorti sé til að dreifa.

Hins vegar á sóknaraðili ekki aðild að kæru varðandi uppstillingu á c-liði varnaraðila í 3. deild né varðandi borðaröð á a-liði sóknaraðila í 1. deild, þar sem sóknaraðili er ekki með lið í þessum deildum.

Í 5. gr. reglugerðar um Íslandsmót skákfélaga segir að raða skuli í sveitir eftir skákstyrkleika þannig að sterkasti maður tefli á fyrsta borði o.s.frv. Röðun keppenda gildi einnig milli deilda. Þá segir ennfremur að óheimilt sé að breyta röð keppenda en nýjir keppendur geti komið inn í röðina hvar sem er. Keppenda sé hvenær sem er heimilt að tefla í næstu deild fyrir ofan sé félag hans þar með sveit, en um leið missi hann rétt til að tefla í deildinni fyrir neðan.

Úrlausn þess ágreiningsatriðis sem hér er til úrlausnar þykir velta á því hvernig skýrt verður orðalag í 5. gr. reglugerðar um Íslandsmót skákfélaga þar sem segir; ,,Röðun keppenda gildir einnig milli deilda” Þykir eiga að skýra umrætt orðalag greinarinnar svo að ef fleiri en einn liðsmaður eru færðir t.d. úr b-liði upp í a-lið, megi ekki breyta innbyrðis borðaröð milli þeirra þar, frá því sem var í í b-liðinu. Hins vegar sé félagið ekki bundið af, þegar það dregur liðsmann út úr keppni í neðri deild og lætur hann tefla í næstu deild fyrir ofan, að fluttur sé efsta borðs maður. Telur dómurinn þessa niðurstöðu m.a. styðjast við áralanga hefð í keppninni sjálfri en Íslandsmót skákfélaga (áður Deildakeppni S.Í.) hefur verið haldið frá árinu 1974. Þá eru það rök með því að skýra ákvæðið þröngt, að sú túlkun er sóknaraðili heldur fram, myndi leiða til íþyngjandi reglu, jafnt fyrir liðin sjálf sem liðsmenn þeirra. Oft háttar svo til að keppendur sem eru ,,virkir skákmenn” vilja ekki flytjast upp um deild og tefla þar sem varamenn, þar sem það kann að útiloka þá frá frekari þátttöku í mótinu, en þeir eiga þá ekki skv. sömu grein reglugerðarinnar afturkvæmt í liðið í neðri deild. Með sama hætti hafa liðin hagsmuni af því að mega færa frekar upp óvirkari liðsmann, upp á mönnun liðsins í neðri deild í framhaldi keppninnar.

Varðandi uppstillingu á tékkneska stórmeistaranum Jan Votava á 1. borð í b-sveit varnaraðila og alþjóðlega meistaranum, bresku skákkonunni Harriet Hunt, á 2. borði, á sama tíma og titillausir skákmenn eða FIDE- meistarar tefldu á 6.-8. borði á a-sveit varnaraðila, telur dómurinn þar ekki um að ræða brot á 5. gr. reglugerðar um Íslandsmót skákfélaga, þar sem venja hafi myndast við framkvæmd keppninnar, að liðum í Íslandsmóti skákfélaga sé falið forræði þess, hvernig þau stilla upp liðum sínum við upphaf keppninnar.

Samkvæmt þessu verður það niðurstaða dómstólsins að hafna beri kæru sóknaraðila, dags. 18. október 2002, um að varnaraðili hafi brotið reglur 5. gr. reglugerðar um Íslandsmót skákfélaga.

Úrskurðarorð;
Varnaraðili, Skákfélagið Hrókurin, skal vera sýkn af kæru sóknaraðila, Taflfélags Garðabæjar, dags. 18. október 2002.